Sulamada verimlilik zamanı: 2026 sezonu için stratejik hazırlıklar

Türkiye genelinde 2026 üretim yılına girilirken, sulama sezonu öncesi su yönetimi çiftçilerimizin ve tarım işletmelerinin öncelikli gündem maddeleri arasında bulunuyor. Tarla bitkilerinden meyve bahçelerine, seracılıktan yem bitkileri üretimine kadar tüm alanlarda dekar başına kullanılan su miktarı, verim ve kaliteyi doğrudan etkiliyor. Su kaynaklarının sınırlı olması ve iklim koşullarının değişkenliği, doğru planlama ihtiyacını her yıl biraz daha artırıyor.

Son yıllarda kurak dönemlerin uzaması, yağış rejiminin farklılaşması ve yer altı sularındaki çekilmeler, tarımda suyun stratejik değerini daha görünür hale getirdi. Dekar başına su miktarının göz kararıyla belirlenmesi, bir yandan gereksiz kaynak tüketimine yol açarken diğer yandan ürün kayıplarını beraberinde getirebiliyor. Bu nedenle teknolojiyle desteklenen hassas sulama yöntemleri, 2026 sezonunda üretici için önemli bir yardımcı araç olarak öne çıkıyor.

Dekar odaklı suyu doğru yönetmenin yolları

Uzmanlar, toprağın ve bitkinin gerçek su ihtiyacının ölçülmesinin önemine dikkat çekiyor. Toprak nem sensörleri kullanılarak yapılan ölçümlerin, suyun doğru zamanda ve doğru miktarda verilmesine yardımcı olduğu belirtiliyor. Yetiştirilen ürünün fenolojik dönemine göre su planlaması yapılması ise temel kural olarak kabul ediliyor. Örneğin mısırda tepe püskülü dönemindeki su ihtiyacı ile çıkış dönemindeki ihtiyaç aynı değildir. Buharlaşma kayıplarını minimuma indirmek için özellikle İç Anadolu gibi düşük nemli bölgelerde sulama faaliyetlerinin gece veya sabahın çok erken saatlerinde yapılması tavsiye ediliyor.

Damla sulamada doğru gübreleme yani fertigasyon

Damla sulama sistemi, sadece su iletimi değil aynı zamanda bitki besleme için en verimli yöntemlerden biri olarak görülüyor. Fertigasyon adı verilen sulama ile gübreleme tekniği, 2026 yılında artan gübre maliyetleri göz önüne alındığında üretici için hayati önem taşıyor. Doğru uygulanmayan gübreleme, damlatıcıların tıkanmasına ve besin kayıplarına neden olabiliyor.

Fertigasyonun altın kuralları arasında gübre uyumluluğunun kontrol edilmesi ilk sırada yer alıyor. Tankta karıştırılan gübrelerin birbirleriyle reaksiyona girip çökelti oluşturmadığından emin olunmalıdır. Kalsiyumlu gübreler ile sülfatlı gübrelerin karıştırılmasının damlatıcıları tıkayabildiği belirtiliyor. Sulama suyunun pH değerinin 5.5–6.5 aralığında tutulmasının, besin elementlerinin bitki tarafından alınabilirliğini artırdığı ifade ediliyor. Yüksek ec yani tuzluluk değerleri ise kök gelişimini engelleyebiliyor.

Süre yönetimi de doğru gübreleme için önemli bulunuyor. Gübreleme, sistem suyla dolduktan ve hatlar stabilize olduktan sonra başlamalıdır. Sulama bitmeden en az 15–20 dakika önce gübreleme kesilmeli, hatlarda kalan gübreli su temiz su ile tahliye edilmelidir. Azotlu gübrelerin parçalar halinde, bitkinin en çok ihtiyaç duyduğu gelişim evrelerine bölünerek verilmesi, yıkama yoluyla oluşacak kayıpları engeller. Bu yaklaşım, azot yönetimi açısından temel bir prensip olarak aktarılıyor.

Ortak makine parkları ve uygulama kolaylığı

Kırsalda yaygınlaşan ortak tarım makine parkı modelleri, gübre römorklarının ve sulama ekipmanlarının planlı kullanımına katkı sağlıyor. Bu sayede işletmeler, ihtiyaç duydukları dönemlerde makineli uygulamalara daha hızlı erişebiliyor. Uzmanlar, 2026 sezonunda veriyi temel alan üreticilerin, hassas sulama teknikleriyle daha güçlü bir üretim dönemi geçirebileceğine işaret ediyor.

Toprak analizini, doğru sulama takvimini ve kontrollü fertigasyon uygulamalarını birleştiren işletmeler, birim alandan en yüksek verimi almayı başaracaktır. Sınırlı su kaynaklarının korunmasıyla, 2026 üretim sezonunda hem bitki sağlığının hem de üretim verimliliğinin güçlenmesi hedefleniyor.