Meyve bahçelerinde sinsi tehlike: Haziran dökümünü durduran kültürel tedbirler

Ağaçlar neden meyvelerini terk eder?

İçinde bulunduğumuz haziran ayının ilk günleriyle birlikte, bağ ve bahçelerde "haziran dökümü" olarak bilinen fizyolojik süreç hız kazanır. Özellikle İç Anadolu'nun sert ve kuru rüzgarlarına maruz kalan geniş tarım havzalarında, ağaçlar üzerindeki fazla meyveyi besleyemeyeceğini anladığında bir nevi sigorta mekanizmasını devreye sokarak zayıf olanları döker. Bu durum belirli bir seviyeye kadar tamamen doğal ve faydalıdır; zira ağaçta kalan meyvelerin daha iri, sağlıklı ve kaliteli olmasını sağlar. Ancak artan hava sıcaklıkları, dengesiz sulama ve besin eksikliği gibi dış faktörler devreye girdiğinde, bu doğal süreç kontrolden çıkarak rekolteyi adeta tırpanlar.

Doğal döküm mü, stres dökümü mü?

Üreticinin bahçeye girdiğinde dökülen meyveleri iyi analiz etmesi ve tehlikenin boyutunu doğru ölçmesi gerekir.

Doğal Süreç: Eğer dökülen meyveler ağacın geneline yayılmışsa ve genellikle diğerlerine göre küçük, sararmış olanlar yere düşüyorsa bu doğal bir seyreltmedir. Paniğe gerek yoktur.

Tehlike Sinyali: Ancak iri, sağlıklı görünen, yeşil meyveler de sapıyla birlikte kopup dökülüyorsa, ağaç şiddetli bir stres altında demektir. Acil müdahale edilmezse döküm artarak devam eder.

Sulama dengesizliği kökleri boğuyor

Haziran sıcağında yapılan en büyük yanlış, toprağın üstü kurudukça ağaca düzensiz ve aşırı su vermektir.

Köklerde Oksijensizlik: Toprağın aniden kuruması ve ardından vahşi sulama ile göle çevrilmesi, kılcal köklerin oksijensiz kalmasına yol açar. Nefes alamayan kökler suyu yukarı taşıyamaz. Susuzluk hissiyle paniğe kapılan ağaç, hayatta kalabilmek için üzerindeki meyveleri hızla döker.

Çözüm: Damla sulama sistemleriyle az ama sık sulama yapılmalı, bitkinin su tüketiminin en yoğun olduğu öğle sıcakları yerine gece veya sabaha karşı sulama tercih edilmelidir.

Güneş yanığına karşı kaolin kili kalkanı

Güneş ışınlarının dikleşmesiyle birlikte meyve kabuklarında ve yapraklarda güneş yanıklıkları meydana gelir. Aşırı ısınan bitki, su kaybını önlemek için stomalarını (yaprak gözeneklerini) kapatır, fotosentezi durdurur ve strese girerek meyveyi döker.

Ağaçların üzerine pülverizatör (ilaçlama tankı) yardımıyla atılan doğal kaolin kili, yaprakların ve meyvelerin üzerinde beyaz yansıtıcı bir film tabakası oluşturur. Bu tabaka ağacın iç sıcaklığını 4-5 dereceye kadar düşürerek güneş yanıklarını engeller, su stresini azaltır ve meyvenin dala tutunumunu büyük ölçüde artırır.

Kritik mikro element takviyesi

Meyvenin dala tutunmasını sağlayan sap kısmının güçlenmesi için haziran ayında yapraktan besleme yapmak hayati önem taşır. Özellikle çinko ve bor eksikliği çekilen bahçelerde meyve sapı zayıf kalır ve döküm çok daha şiddetli olur. Günün serin saatlerinde yapılacak uygun bir yaprak gübresi (iz element) uygulaması, dökülen meyve sayısını minimuma indirerek sezon sonundaki kazancınızı doğrudan koruma altına alacaktır.

Benzer haberler için tıklayınız..